Δευτέρα, 22 Νοεμβρίου 2010

ΕΠΙΤΡΑΠΕΖΙΑ ΑΝΤΙΣΦΑΙΡΙΣΗ (ΠΙΝΓΚ-ΠΟNΓΚ)

Η επιτραπέζια αντισφαίριση (Πινγκ Πονγκ, Πινγκ-Πονγκ ή και Πιγκ-Πογκ) είναι ένα από τα δημοφιλέστερα αθλήματα στον κόσμο. Παίζεται σε εσωτερικό χώρο και απαιτεί σχετικά μικρό κόστος εξοπλισμού. Αν και έχει αρκετές ομοιότητες με το τένις (κυρίως ως προς τους κανονισμούς), η σύγκριση μεταξύ τους σταματά εδώ. Το βάρος της μπάλας, η μικρή περιοχή του τραπεζιού, ο περιορισμένος χρόνος αντίδρασης κάνουν το παιχνίδι αρκετά σύνθετο και δύσκολο ενώ απαιτείται όσο και αν φαίνεται περίεργο ιδιαίτερα καλή φυσική κατάσταση.
Η ακριβής προέλευση της επιτραπέζιας αντισφαίρισης είναι άγνωστη. Εμφανίστηκε στη δεκαετία του 1890 στην Αγγλία σαν παιχνίδι της αριστοκρατίας και σιγά-σιγά εξαπλώθηκε και στα άλλα κοινωνικά στρώματα. Η ονομασία της «Ping-Pong», η οποία προήλθε από τον ήχο που κάνει το μπαλάκι όταν χτυπάει στο τραπέζι ανήκει στην εταιρία J.Jaques & Son Ltd. Οι πρώτες ρακέτες ήταν ξύλινες με μακριά λαβή ενώ το κυρίως μέρος τους ήταν επενδυμένο με φελλό.
Στη διάρκεια του 1929 δημιουργήθηκαν οι πρώτοι σύλλογοι και το άθλημα άρχισε να γίνεται γνωστό σε όλο τον κόσμο. Η Διεθνής Ομοσπονδία Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης, γνωστή ως I.T.T.F. (International Table Tennis Federation), ιδρύθηκε το 1926 ενώ το 1ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα έγινε το 1927 και το κέρδισε ο Ούγγρος Dr. Jacobi. Την εποχή εκείνη οι παίκτες χρησιμοποιούσαν ξύλινες ρακέτες καλυμμένες από σκληρά λάστιχα με δοντάκια. Αυτός ήταν και ο πρώτος συνδυασμός ξύλου-λάστιχου που κράτησε μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1940.
Το 1952 ένας σχετικά άγνωστος τότε Γιαπωνέζος Παίκτης, ο Hiroje Satoh, εμφανίστηκε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα με ένα στρώμα σπογγώδους υλικού, το οποίο έμπαινε μεταξύ του λάστιχου και του ξύλου και δημιουργούσε ένα καινούριο τύπο λάστιχου που αργότερα ονομάστηκε «sandwich rubber». Το καινούριο λάστιχο έφερε επανάσταση στο χώρο της επιτραπέζιας αντισφαίρισης λόγω της ιδιότητας του να δίνει μεγάλη περιστροφή και ταχύτητα στο μπαλάκι. Στα επόμενα χρόνια, σχεδόν όλοι οι κορυφαίοι παίκτες άρχισαν να χρησιμοποιούν το νέο αυτό τύπο λάστιχου και να προσαρμόζονται στο νέο τρόπο παιχνιδιού. Ανακαλύφθηκαν και εξελίχθηκαν νέα τεχνικά χτυπήματα που έδιναν έμφαση στην ταχύτητα και την περιστροφή της μπάλας ενώ το παιχνίδι έγινε θεαματικό.
Οι Γιαπωνέζοι επικράτησαν στον παγκόσμιο χώρο στη δεκαετία του 1950 ενώ εισήγαγαν και ένα νέο τρόπο κρατήματος της ρακέτας ο οποίος αργότερα τροποποιήθηκε από τους Κινέζους που έγιναν απόλυτοι κυρίαρχοι του παιχνιδιού μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1980. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 και μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990 εμφανίστηκε στο προσκήνιο η ομάδα της Σουηδίας η οποία επικράτησε της Κίνας σε τρία συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα (1989, 1991, 1993). Εντούτοις, τελευταία, η Κίνα επανήλθε στο προσκήνιο παίρνοντας ξανά τα πρωτεία στην Παγκόσμια κατάταξη επιβεβαιώνοντας την ανωτερότητά της.
Τα τελευταία χρόνια η επιτραπέζια αντισφαίριση έχει κάνει μεγάλα βήματα προόδου. Έχουν γίνει αρκετές τροποποιήσεις των κανονισμών σε μια προσπάθεια να γίνει το άθλημα πιο ελκυστικό και πιο δημοφιλές στο ευρύ κοινό ενώ η τεχνολογική ανάπτυξη έχει συνεισφέρει στην αύξηση της θεαματικότητας. Επίσης, με την ένταξη του αθλήματος στο Ολυμπιακό πρόγραμμα από το 1988, η επιτραπέζια αντισφαίριση αρχίζει να αποκτά ταυτόχρονα μαζικό χαρακτήρα. Έτσι σήμερα θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα σε συμμετοχή αθλήματα στον κόσμο με περισσότερες από 150 Εθνικές Ομοσπονδίες να είναι μέλη της I.T.T.F.
Η Επιτραπέζια Αντισφαίριση άρχισε να καλλιεργείται στην χώρα μας επίσημα, την περίοδο του Μεσοπόλεμου δηλαδή την 10ετια του 1930, με ευθύνη του ΣΕΓΑΣ. Ανεπίσημα ο όρος "Πινγκ-Πονγκ" (ονομασία που ίσχυε μέχρι το 1936 όταν  καθιερώθηκε ο όρος "Επιτραπέζια Αντισφαίριση" στο Συνέδριο της Πράγας) εμφανίζεται στην Ελλάδα το 1926. Τα πρώτα    σωματεία που ασχολήθηκαν με το πινγκ-πονγκ ήταν: ο ΟΜΙΛΟΣ ΑΝΤΙΣΦΑΙΡΙΣΗΣ ΑΘΗΝΩΝ, η ΧΑΝ ΑΘΗΝΩΝ και η ΧΑΝ ΘΕΣ/ΚΗΣ όπως επίσης ότι το πρώτο επίσημο τραπέζι και οι πρώτες επίσημες ρακέτες εμφανίστηκαν στον ΟΜΙΛΟ ΑΝΤΙΣΦΑΙΡΙΣΗΣ ΑΘΗΝΩΝ. Το πρώτο επίσημο Πρωτάθλημα έγινε το 1940 με ευθύνη του ΣΕΓΑΣ και νικητής ήταν ο Νίκος ΜΑΝΤΖΑΡΟΓΛΟΥ, ενώ στο Διπλό Ανδρών ο ίδιος με τον Παύλο  ΙΩΑΝΝΙΔΗ.
Στις 20 Μαρτίου 1949 η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΙΛΑΘΛΟΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΑΝΤΙΣΦΑΙΡΙΣΕΩΣ (Ε.Φ.Ο.Α) αποφασίζει την ίδρυση Τμήματος Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης με εντεταλμένο σύμβουλο τον κ. Συρμόπουλο Αλέξιο. Αποστέλλεται το πρώτο Αγωνιστικό πρόγραμμα για το Α' εξάμηνο του 1949 που αναφέρεται κύρια στην περιοχή Αθηνών - Πειραιώς και προαναγγέλλει την διοργάνωση Πανελλήνιων αγώνων αφού πρώτα τα επαρχιακά σωματεία συμπληρώσουν τις προετοιμασίες  συμμετοχής σ' αυτούς.
Στις 23 Νοέμβριου 1956 ιδρύεται  η  ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΙΛΑΘΛΟΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΠΙΤΡΑΠΕΖΙΑΣ ΑΝΤΙΣΦΑΙΡΙΣΗΣ (Ε.Φ.Ο.Επ.Α.) με πρώτο πρόεδρο τον κ. ΠΑΥΛΟ ΙΩΑΝΝΙΔΗ. Η ομοσπονδία αφού πέρασε διάφορα στάδια ανάπτυξης, τελικά κατόρθωσε να κάνει το άθλημα γνωστό σε όλη την Ελλάδα, να αναδείξει μεγάλους αθλητές παγκόσμιας εμβέλειας (Κρεάνκα, Γκιώνης) και η εθνική μας ομάδα να κατατάσσεται σταθερά σε υψηλές θέσεις στο διεθνή χώρο (6η στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1997, 3η θέση στην Ευρώπη το 1999).

ΠΗΓΕΣ:
Μεσσήνης, Ε., Δ. (2002). Επιτραπέζια Αντισφαίριση: Από το Α έως το Ω
Ελληνική Φίλαθλη Ομοσπονδία Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης : http://www.httf.gr/
Βικιπαίδεια: http://el.wikipedia.org

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου